ΓενικÏŒτερα, οι μÎθοδοι ανÎ¬λυσης και επÎ¯λυσης των προβλημÎ¬των παρουσιÎ¬ζουν ιδιαÎ¯τερο ενδιαφÎρον για τους εξÎ®ς λÏŒγους:

παρÎχουν Îνα γενικÏŒ πρÏŒτυπο κατÎ¬λληλο για την επÎ¯λυση προβλημÎ¬των ευρεÎ¯ας κλÎ¯μακας,
μποροÏν να αναπαρασταθοÏν με κοινÎς δομÎς δεδομÎνων και ελÎγχου (που υποστηρÎ¯ζονται απÏŒ τις περισσÏŒτερες σÏγχρονες γλÏŽσσες προγραμματισμοÏ),
παρÎχουν τη δυνατÏŒτητα καταγραφÎ®ς των χρονικÏŽν και "χωρικÏŽν" απαιτÎ®σεων της μεθÏŒδου επÎ¯λυσης, Îτσι ÏŽστε να μπορεÎ¯ να γÎ¯νει επακριβÎ®ς εκτÎ¯μηση των αποτελεσμÎ¬των.