Η Python παρέχει ένα μÏŒνο τύπο υποπρογραμμάτων, τις συναρτήσεις, τις οποίες τις θεωρεί ως αντικείμενα.

Μια συνάρτηση πρέπει να έχει οριστεί πριν χρησιμοποιηθεί. Είναι προφανές ÏŒτι οι δηλÏŽσεις (statements) μέσα στη συνάρτηση δεν εκτελούνται μέχρι αυτή να κληθεί.

Κατηγορίες συναρτήσεων

 Οι συναρτήσεις μπορούν να κατηγοριοποιηθούν με πολλούς τρÏŒπους.

Μια πρÏŽτη κατηγορία συναρτήσεων είναι:

α) αυτές οι οποίες δεν τροποποιούν το αντικείμενο στο οποίο εφαρμÏŒζονται, ÏŒπως:

>>> a = 'Python'

>>> print a.upper( ) PYTHON

>>> print a Python

β) εκείνες που μπορούν να αλλάξουν το αντικείμενο στο οποίο καλούνται, ÏŒπως στο παράδειγμα 2.

>>> b = [ 'a' , 'b' , 'c' , 'd' ]

>>> print b.append('e')

>>> ΝΟΝΕ

>>> print b

['a', 'b', 'c', 'd', ‘e’] 

Μια άλλη κατηγορία συναρτήσεων είναι:

α) αυτές οι οποίες, ÏŒταν κληθούν, επιστρέφουν αποτέλεσμα (κάποια τιμή)

β) εκείνες που δεν επιστρέφουν κάποια τιμή (κενές/void συναρτήσεις), αλλά εκτελούν ενέργειες μέσω των εντολÏŽν τους. Οι κενές αυτές συναρτήσεις μπορεί να εμφανίζουν αποτέλεσμα στην οθÏŒνη ή να έχουν κάποιο άλλο αποτέλεσμα, αλλά δεν επιστρέφουν κάποια τιμή