Πολλές φορές προκύπτει η ανάγκη ένα δίκτυο να χωριστεί σε περισσÏŒτερα, μικρÏŒτερα υποδίκτυα. Οι λÏŒγοι μπορεί να είναι:

• Οικονομία διευθύνσεων IP: π.χ. ένα δίκτυο τάξης B το οποίο μπορεί να έχει 65534 υπολογιστές θα μπορούσε να χωριστεί σε 8 υποδίκτυα και να μοιραστεί σε ισάριθμες εταιρείες εφÏŒσον καμιά απ' αυτές δεν πρÏŒκειται να χρειαστεί δίκτυο με παραπάνω απÏŒ 8190 υπολογιστές.
• Διαχειριστικοί λÏŒγοι: Ένα δίκτυο τάξης C, μιας εταιρείας, χωρίζεται σε υποδίκτυα με βάση την οργανωτική δομή της εταιρείας. Ένα υποδίκτυο για το Τμήμα Πωλήσεων, άλλο για το Λογιστήριο και το Τμήμα Προσωπικού και άλλο για το ΤεχνικÏŒ Τμήμα.

Η υποδικτύωση με δεδομένη τη διεύθυνση δικτύου και την προκαθορισμένη μάσκα δικτύου πραγματοποιείται σε δυο βήματα:

• Με βάση την απαίτηση για n υποδίκτυα ή m υπολογιστές ανά υποδίκτυο, υπολογίζεται η νέα μάσκα δικτύου δεσμεύοντας δυαδικά ψηφία απÏŒ το αναγνωριστικÏŒ του υπολογιστή (Host ID) και παραχωρÏŽντας τα στο αναγνωριστικÏŒ δικτύου (Net ID).
• Υπολογίζονται οι περιοχές διευθύνσεων καθÏŽς και οι διευθύνσεις (υπο-)δικτύου και εκπομπής για κάθε υποδίκτυο απÏŒ τις οποίες διευθυνσιοδοτούνται οι υπολογιστές του κάθε υποδικτύου.